fbpx

Een persoonlijk inzicht door aanraking

Hoewel bekend is dat aanraking van levensbelang is voor mensen, groeit onze onderlinge afstand door sociale media en veranderende sociale normen. En aanraking is juist het begin van sociale ontwikkeling, voor jonge kinderen, maar ook volwassenen blijven zich op dit gebied ontwikkelen.

Nu zijn er mensen met wie ik te maken heb en bij wie ik geen behoefte heb om aan te raken of aangeraakt te worden. Dan is het duidelijk: ik voel een grens en die respecteer ik (doorgaans). Toch zijn er genoeg situaties waarin ik iemand best even zou willen aanraken, door een schouderklopje te geven of een aai over de bol. Alleen doe ik dat niet, want ik vraag me af of hij of zij er op zit te wachten. Bijzonder, omdat ik het zelf eigenlijk heel prettig vind als iemand mij op een passend moment, bewust aanraakt.

Op de massagetafel is het wat dat betreft gemakkelijk. Voorafgaand aan een massagetherapiesessie maken we een duidelijke afspraak over het aanraken en laten aanraken. Dat juist deze professionele aanraking veel brengt staat voor mij vast. Door de aanraking in een veilige omgeving en met heldere afspraken wordt iemand zich bewust van zijn of haar lichaam. Als je wordt gemasseerd voel je jouw grenzen, letterlijk (hier houdt mijn arm op, bijvoorbeeld) en figuurlijk (op die plek wil ik wel langer aangeraakt worden en daar mag het wel stoppen). Verder heeft de massage vrijwel altijd een ontspannende werking en kan je je bewust worden van een bepaald (opgekropt) gevoel.

En dan nog even weer terug naar dat schouderklopje. Deze informele, intieme, aanraking is van kortere duur, maar als dit schouderklopje oprecht wordt gegeven werkt zo’n lichamelijk voelbaar contact nog lang door.

˳˳˳˳˳˳˳˳˳˳˳˳˳˳˳˳˳˳˳˳˳˳˳˳˳˳˳˳˳˳˳˳˳˳˳˳˳˳˳˳˳˳

  Door Marcel Snippe.